ابرها
وقتی که به جائی می رسی
که جائی نیست
ابرها
با تو حرف می زنند
از نشستن خواستن
با رفتن ماندن
تا خواندن راندن
دوست داری اما می ترسی بسیار
با حرف ابرها
نشان انگشتت را
نمی توانی بدانی
+ نوشته شده در شنبه بیست و دوم آذر ۱۳۹۳ ساعت 13:0 توسط راقم
|
حسین آرزو از دوستان قدیمی بنده است که از سال 1370 از طریق نشریه مهد آزادی که در آن زمان مسئول صفحه ادبی آن بود با ایشان آشنا شدم.ایشان در حال حاضر جلای وطن کرده اند و در آمریکا روزگار می گذراند.اخیرا مجموعه ای از اشعار خود را برایم از طریق استاد رضا همراز فرستاده اند که دو شعر از آنها را زیب وبلاگم می کنم.در نظر دارم وبلاگی به نام ایشان و اشعاری که فرستاده اند دایر کنم.